I pozwoliłam się wreszcie pocałować.
I całował tak, jak lubię, miękko. Tak jak można całować w chłodną, marcową noc. I trzymał za ręce, tak ciepło. Tak poprawnie, że jak zbity pies o to ponownie poprosiłam. I w ogóle  jest taki.
Tak bardzo chciałabym, żeby mówił prawdę.
Tak bardzo chciałabym, żeby nie kłamał.
Tak bardzo chciałabym...

Tak bardzo wiem, że to co ja chcę, nie ma żadnego sensu.